Las spłonął. Las. W miejscu, w którym stałeś. Zapaliły się wszystkie igły pod twoimi stopami. Rozumiem, że można nie widzieć lodu, w który się obrasta, ale nie czuć palącego ognia gwiazdy, prosto z twoich ust...

To było chwilę przed tym jak zgasiłeś mi na ręce wszystkie słowa prawdy o nas. I przestałam siebie winić, z czystym sumieniem zamknęłam na ciebie oczy.

Gdyby na czas mi ktoś powiedział, że ty krzyczysz do środka. I że to nie brzmi tak, jak chciałam.